September 2017

10 Posts Back Home
Showing all posts made in the month of September 2017.

Sokrati dhe vdekja e Njeriut

Koha kur filozofia bëri kthesën që ‘duhej’ marr, ishte koha e sofistëve bashkë me Sokratin. Qysh atëherë u potencua me vija të trasha se njeriu nuk mund të ketë kurrfarë njohje gjersa nuk arrin të njoh vetveten. Ja kështu me Sokratin dhe maksimën e tij ‘Njih vetveten’ nis për herë…

Ezra Pound – Një vajzë

Pema më ka depërtuar në duar, Limfa e saj më ka mbushur krahët, Pema është rritur në gjirin tim – Teposhtë, Degët rriten nga unë, si krahë. Pemë je ti, Myshk je ti, Ti je si manushaqet me erën sipër tyre. Një fëmijë – kaq i madh – je ti,…

Ditar / 23 Shtator

Mundi i kumarxhiut asnjëherë nuk kuptohet nga të tjerët. Përkundrazi përçmohet dhe mallkohet nga ata që se kuptojnë dhe që i bien rrotull rrugëve që ka lojëra të fatit. Ama aty ka shumë mund dhe përkushtim që nuk ke sesi e mohon. Sot, jam i dërrmuar nga një natë e…

Tri ‘sëmundjet’ e shoqërisë moderne

Humbja e domethënies, arsyeja instrumentale dhe humbja e lirisë, janë tri sëmundjet e shoqërisë moderne, sipas filozofit kanadez Charles Taylor. Në veprën “Etika e Autenticitetit” Taylori thotë se kjo i ka hapur rrugë ‘kulturës së narcisizmit’, e të cilën po e jetojmë sot. Kërkesat e një shoqërie liberale, kësaj që…

Burgu i Fukosë

BURGU I FUKOSE (Ese mbi problemin e ‘burgut’ tek Michel Foucault)  Hyrje Michel Foucault, futet në radhën e mendimtarëve të rëndësishëm të shekullit të kaluar. Ai është një prej figurave qendrore duke e ushqyer filizofinë sociale me teori orgjinale, në tentativë për të sjellë shpjegimet mbi pushtetin, dijen dhe sjelljet…

Sekreti i dashurisë!

Kurrë mos e shfaq dashurinë, Jeton dashuria që nuk thuhet; Si ajo era që fëshfërin lehtas Në heshtje dhe pa u vërejtur. I fola dashurisë, Ia shpalosa gjithë zemrën time; Ajo iku, Në ethe, ftohtë, E trembur për vdekje. Sapo iku prej meje, Ia behu një udhëtar, Heshtazi, pa u…

“Ëndrrat” nga Langston Hughes

Mbahu fort pas ëndrrave Sepse nëse ëndrrat vdesin Jeta është sikur një shpend krahë-thyer Që s’mund të fluturojë. Mbahu fort pas ëndrrave Sepse kur ëndrrat ikin Jeta është sikur një fushë e lënë djerrë E ngrirë nga dëbora. Langston Hughes, poet amerikan Përktheu: Agon Sinanaj

Navigate