Nuk kam më kujtime thua se jam 1000 vjeç

Charles Baudelaire (1821-1867) Nuk kam më kujtime thua se jam 1000 vjeç Një orendi e stërmadhe sirtarësh ngarkuar me bilance, vargjesh, pusullash, dorëshkrimesh, romancash, flokënajash rëndë derdhur trupash në dëfterë, mbulon më pak të fshehta se mendja ime e trishtë. Që është një piramidë, një varrezë familjare, që mban më…

PSE

PSE Pse lind dielli? Pse rrotullohet toka? Pse bien sendet? Pse lindim? Pse vdesim? Të filozofosh është të bësh pyetje. Por jo vetem kaq. Të filozofosh është të mos dish… Anonim

Iluzioni i Jorge-s

Iluzioni i Jorge-s Nganjëherë, më zënë mendimet e errta, Pastaj kuptoj që errësira nuk është imja. Ky është çasti i shpëtimit tim: Kuptoj dëshpërimin që shohë ngado, Nuk jam unë fajtorë…? Pastaj, më ironikja me nxjerrë iluzionet: Kur çdo gjë bëhet absurde, me bie ndërmend, Që absurdi, jam unë. Autor:…

Koha flet

Koha flet   Numëroj kohën gjersa shtegëtoj Përkundër dëshirës që kam Nuk mund kohën ta ndaloj Shtrij krahin por s’mund ta kap   Mendoj se në të vërtetë a ekziston ky moment Por e vërteta nuk ekziston Mos vallë gënjejmë veten në çdo moment sa për t’menduar që diku përkojmë…

The Night Traveler

The Night Traveler The night falls upon my imagination As darkness gently wakes me up It whispers quietly in my ear And I wander peacefully through the night sky Somewhere in an ancient lullaby. My heart is singing in the distance Praising the beauty of the moon For the moon…

Bob Dylan: Strehë nga stuhia

BOB DYLAN – STREHË NGA STUHIA (Shelter from the Storm) Në një jetë tjetër ishte, prej mundi e gjaku, kur errësira ishte virtyt dhe rruga krejt baltë e mbushur. Unë nga xhungla erdha, një krijesë pa formë, “Eja brenda” – ajo më tha. “Të të strehoj e të mbroj nga…

Boredom

Boredom – The desire to desire The night is starry, her eyes are blue. I want to leave traces. Track myself and put onto memory Constantly remind myself about it Save everything that goes through my mind, hand and spirit Fall onto abstract and lose the concrete Write, create, love,…

Terri është qefini im

TERRI ËSHTË QEFINI IM Nata lëshon perden e zezë të rëndesës mbi mua Mbyllë qepallat e vuajtjes së mbetur peng Thërret në një rizgjim të ri Sa të egra janë kujisjet e kujtesës Në këtë natë të ftohtë nëntori Simbol i gërryerjes së brishtësisë Nuk e di pse s‘munda asnjëherë…